Posts tonen met het label life. Alle posts tonen
Posts tonen met het label life. Alle posts tonen

zaterdag 13 augustus 2011

Nostalgie















Haaaa, Ieper hardcore fest oftewel de Vort'n Vis van vroeger. Goh goh, lijkt dat lang geleden, zeg.



Schorre stemmen, luider-dan-luide muziek, gepassioneerde speeches, zwarte x-en op de handen, ... Het is een deel van mijn leven. En nu twijfel ik of ik achter deze vorige zin niet moet beeindigen met 'geweest'?



Nee, ik ga niet meer naar hardcoreshows, ik pik er per jaar misschien 5 hele goede concerten uit, terwijl ik vroeger iedere week naar een optreden ging, over gans West-Vlaanderen, ik was toen 14.



De rest van Vlaanderen volgde toen ik wat ouder werd en mijn vader er toch van overtuigd had dat ik niet in een sekte beland was. :-) Met al dat vegetarisch en veganistisch gedoe, en nooit drinken of roken, hij vertrouwde het niet echt.



Nu neem ik hem dat niet kwalijk, het is een uitzonderlijke levensstijl in de wereld als de onze, maar ik ben tedoeme blij dat ik ze leren kennen heb. Dit jaar heb ik weer voor enkele uurtjes kunnen proeven wat het is om met gelijkgestemde zielen van over de ganse wereld samen te zijn. Ideologisch, bewust leven, consuminderen, ... Het heeft me geinspireerd.



Vooral de zanger van Strife is me bijgebleven, vergeleken met de rest van het publiek is hij stokoud (45 dus :-)) maar de passie, de spirit, de kracht zijn gebleven. Het was grappig om te zien hoe het cassetje dat ik in mijn jeugd kapotgespeeld heb, live werd gespeeld. Emotioneel ook, de rillingen liepen over mijn rug.

zaterdag 25 juni 2011

Kindjeskunst

Geschreven op 25 juni 2011: Mijn lieve M2 heeft vandaag voor mijn ogen een kopvoeter getekend! Uit mijn boeken psychologie kan ik me herinneren dat dit een stap is in hun ontwikkelingsproces. Fier als een gieter en met tranerige ogen zat ik te kijken hoe hij 'mama' tekende, het was een rechtopstaande rechthoek, ik zei: en nu de ogen, de neus (een stipje), de mond, de handjes en de benen. Et voila! (foto volgt nog)

woensdag 16 maart 2011

Freinet

Waarom ik gekozen heb voor Freinet-onderwijs voor M2, was in de eerste plaats goede lof van een goede vriendin, en de spreuk: alles vanuit het kind. Ik heb me nog geen seconde beklaagd dat mijn zoon naar de Freinet-school gaat.

Omdat hij gelukkig en op zijn gemak is.

Omdat het voor zijn begeleidster gaat over zich goed voelen en wennen aan de groep en aan school, en niet hoeveel kleuren en cijfers hij al kent op het einde van het jaar.

Omdat dit laatste ook wel in de gaten gehouden wordt en er in alle openheid gesproken wordt over kindjes die eens slaan, kindjes die niet kunnen delen, koppig zijn (M2 is de winnaar van de klas by the way)

Omdat er echt vanuit het kind wordt gewerkt, het is geen loze spreuk waar de school zich kan achter verbergen en het is ook niet: alles kan, alles mag, zoals vaak wordt gedacht. Op een dag was er een kindje dolenthousiast over een boekje van de postbode en hij toonde het aan de andere kindjes en die reageerden er ook zo ferm op, dat hun eerste 'project' een feit werd. Er werd een eigen postbus gemaakt, de post werd elke dag door de kleuters opgehaald, ze zijn in de straat van de school alle postbussen gaan bekijken, ouders konden brieven sturen, ... Zalig toch.

Omdat er constant geƫvalueerd en geƫvolueerd wordt. Zoals donderdag veggiedag bekomen bij de traiteur van school. Zoals Franse initiatie starten na er een jaar over nagedacht te hebben en voorbereiding te doen. De peuters leren een machtig liedje in het Frans, ik zal het tekstje eens te pakken proberen te krijgen.

Omdat kinderen gestimuleerd worden om alles te durven, te proberen, zonder gedwongen te worden. Zoals de peuters een liedje laten zingen voor een publiek van 50 man. Of hen een mini-modeshow laten doen, omdat ze die dag een heel speciale broek aanhebben met glittertjes.

Omdat hij 'Jaaaaaaa!' antwoordt als ik vraag: 'Ga je morgen naar school?'

Daarom dus. :-)

PS Dat ik er 2 x per jaar de klas moet poetsen om op poetspersoneel te besparen, neem ik er graag bij. ;-)