Na een crash van de computer en een rollercoaster van gegevens, feiten en cijfers, zijn we terug!
De achtbaan waarop we momenteel rijden, heeft zijn spectaculaire rit misschien bijna achter de rug.
Als ik terugkijk, zie ik:
9 september 2009: een vage brief van de stad K. (moet ik meer zeggen :-))over de 'ontwikkelingen' in onze buurt
Kort daarna ons eerste bezoekje aan de burgemeester (niet die van het design, maar die van het ACV)
10 januari 2010: een schatter komt binnenkort naar uw huis kijken
8 maart 2011: zou het dan toch zijn? kunnen we binnenkort verhuizen en een huis achterlaten waar we eerst met volle moed aan begonnen zijn, waar de geschiedenis van mijn grootouders in zit, waar we de laatste tijd meer het gevoel hadden van aan het kamperen zijn?
Ik durf nog niet te veel te zeggen, maar ik weet wel dat ik die achtbaan ferm beu ben.
De waslijst waaraan ons nieuw huis moet voldoen is niet min en toch denken we dat we er eentje gevonden hebben.
-dubbel glas (check!)
-geen te grote, geen te kleine tuin (check!)
-dichtbij 't stad (check!)
-een keuken waar de deuren er binnen de eerste 5 jaar niet afvallen (check!)
-een badkamer waar we mee kunnen leven (check!)
-twee en liefst 3 slaapkamers (check!)
-voldoende berging (check!)
-een ruime leefplaats (mét spotjes en een ingebouwd haardvuurtje)
Een garage moest niet, maar er is een carport.
Er is geen centrale verwarming, maar het huis is van onder to boven geisoleerd, inclusief een prachtige zolderkamer met inbouwkastjes.
Er is een tuinhuis en konijnekootjes, waar we eventueel cavia's in kunnen steken. (of welk beest dan ook die ons groente-afval kan oppeuzelen)
Jip, het ziet er goed uit, dat huis daar op 50 meter van het grootste park in K.
Iedereen duimen!
-
duimduim!
BeantwoordenVerwijderen